One i klinowe jej w cz ksztat swym zatoki ma budowa z szecianu rodkow zawiera wntrzu nieregularnego si cz trzon stanowi.

One i klinowe jej w cz

Brzegi

Brz. przedni − uczestniczy w tworzeniu szwu Brz. tylny − tworzy wyrostek pochyły przedni ().

Spis treści

1 1.1 1.1.1 1.1.2 1.2 1.2.1 1.2.2 1.3 1.3.1 1.3.2 1.4 2 3

Łączą się ze sobą za pomocą łęku klinowego () mniej więcej w płaszczyźnie pośrodkowej.

Powstanie i rozwój

Johannes Sobotta, "Anatomia i fizjologia człowieka " wyd. Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich , Kazimierz Kucharczyk, Mieczysław Nowak Warszawa Adam Bochenek, Michał Reicher, "Anatomia człowieka", tom I − wybrane informacje

Można powiedzieć, iż jest on kością pneumatyczną, gdyż zawiera 2 jamy wyposażone w błonę śluzową − są to zatoki klinowe ().

Budowa

Trzon

Stanowi jej część środkową, ma kształt nieregularnego sześcianu i zawiera w swym wnętrzu zatoki klinowe. Łączą się one z przodu z jamą nosową. Na górnej powierzchni trzonu znajduje się duże zagłębienie, zwane dołem przysadki. Od trzonu kości klinowej odchodzą trzy pary wyrostków: skrzydła większe, skrzydła mniejsze i wyrostki skrzydłowate.

Wyrostki skrzydłowate

Odchodzą od powierzchni dolnej trzonu. Biegnąc pionowo w dół, ograniczają z boków nozdrza tylne jamy nosowej.

Wymienione 4 powierzchnie tworzą razem powierzchnię zewnętrzną.

Powierzchnie

P. oczodołowa () − uczestniczy w budowie oczodołu, jest widoczna z zewnątrz przy spoglądaniu na czaszkę z przodu. Przyśrodkowo od niej jest szczelina oczodołowa górna (), poniżej niej natomiast mniejszy otwór (). P. skroniowa () P. podskroniowa () − bierze udział w wytwarzaniu dołu podskroniowego P. szczękowa ()) − bierze udział w wytwarzaniu dołu skrzydłowo-podniebiennego

W pojedynczym wyrostku wyróżnić możemy blaszkę boczną () oraz przyśrodkową (), wyposażoną w haczyk skrzydłowy (). Jest on najbardziej w dół wysuniętą częścią omawianej kości. W miejscu przylegania do siebie obu blaszek obserwujemy bruzdę skrzydłowo-podniebienną (), poniżej której występują one już osobno po obu stronach wcięcia skrzydłowego (). Niżej od tegoż wcięcia natomiast i przyśrodkowo od niego zaobserwować możemy bruzdę haczyka skrzydłowego (), którą pokrywa tkanka chrzęstna, a także ścięgno mięśnia napinacza podniebienia. Na blaszce przyśrodkowej warty wspomnienia jest także sterczący przyśrodkowo od niej wyrostek pochwowy (), oddzielony od reszty blaszki bruzdą podniebienno-pochwową (), a od trzonu bruzdą lemieszowo-pochwową (), zamknięta w kanał lemieszowo-pochwowy. Bocznie od niego znajduje się zaś kanał skrzydłowy (). Spoglądając z tyłu możemy jeszcze zauważyć dół skrzydłowy (), do którego przyczepia się mięsień skrzydłowy przyśrodkowy.

Powierzchnie

Na trzonie wyróżniamy następujące powierzchnie:

Skrzydła mniejsze

Odchodzą od górno-przedniej części trzonu za pomocą 2 korzeni i wchodzą w skład stropów oczodołowych.

P. mózgowa (), zwana też wewnętrzną − współtworzy dół środkowy podstawy czaszki

Są dosyć cienkie. Pomiędzy ich korzeniami znajduje się kanał wzrokowy (). Ograniczają od góry szczelinę oczodołową górną ().

Odchodzą one od bocznych powierzchni trzonu i ograniczają dół środkowy czaszki i oczodół. Przebijają je otwory, przez które przechodzą nerwy i naczynia krwionośne. Posiadają nasadę ( dosł. korzeń).

P. górna, wyposażona w siodło tureckie () posiadające guzek (, na przedzie) i grzbiet () posiadający wyniosłości − wyrostki pochyłe tylne (), do których przyczepia się namiot móżdżku. Ku tyłowi przechodzi w stok (). Poza tym wyrostki pochyłe środkowe () w przedniej części, podobnie jak bruzda przedskrzyżowania wzrokowego () przechodząca bocznie w kanał wzrokowy (), a także kolec sitowy (). P. dolna − tworzy dziób klinowy () P. przednia − podzielona przez przebiegający pośrodkowo grzebień klinowy (), bocznie od którego widzimy małżowiny klinowe () Ponad nimi natomiast z każdej strony jest otwór zatoki klinowej , ), znajdujący się przyśrodkowo od dołków (). P. tylna P. boczne − złączone ze skrzydłami. Posiadają języczek klinowy () oraz bruzdę tętnicy szyjnej ().

Kość klinowa (łac. ), nieparzysta kość, tworząca część środkową podstawy czaszki, jest wklinowana pomiędzy inne kości. Od przodu łączy się z kością czołową i kośćmi twarzy (z kością podniebienną, szczęką i z kością jarzmową), z boku z kośćmi skroniowymi, a z tyłu z kością potyliczną. Kość klinowa swoim kształtem przypomina motyla. Składa się z trzonu, ze skrzydeł większych i mniejszych oraz z wyrostków skrzydłowatych.

Powierzchnie

P. górna () − gładka, uczestniczy w tworzeniu dołu przedniego czaszki P. dolna ()

Podobne